Oorlog en Terpentijn - Stefan Hertmans

Vlak voor zijn dood in de jaren tachtig van de vorige eeuw gaf de grootvader van Stefan Hertmans zijn kleinzoon een paar volgeschreven oude cahiers. Jarenlang durfde Hertmans de schriften niet te openen - tot hij het wél deed en onvermoede geheimen vond. Het leven van zijn grootvader bleek getekend door zijn armoedige kinderjaren in het Gent van voor 1900, door gruwelijke ervaringen als frontsoldaat in de Eerste Wereldoorlog en door een jonggestorven grote liefde. In zijn verdere leven zette hij zijn verdriet om in stille schilderkunst.
De Vlaamse schrijver Stefan Hertmans (1951) schrijft een indrukwekkend en aangrijpend portret over zijn grootvader Urbain Martien (oftwel Marsjèn, zoals hij hardnekkig genoemd wordt daar de Franstalige commandant).

Ik heb genoten van dit boek en het is dan ook mijn favoriet als winnaar van de Libris Literatuurprijs 2014. Nu afwachten tot de winnaar bekend wordt gemaakt op 13 mei!

304 pagina's

Roundhay, tuinscène - Marente de Moor

Ook dit boek, geschreven door Marente de Moor (1972), dochter van de Nederlandse schrijfster Margriet de Moor, gaat over een verdwijning. Het lijkt wel een centraal thema in de nominaties van dit jaar! Het verhaal is gebaseerd op het leven van Louis Le Prince (1842 - ?), de uitvinder die het filmpje Roundhay Garden Scene maakte jaren voordat Edison en Lumiere met hun bewegende beelden kwamen.
In 1890 verdwijnt de uitvinder van de film Valéry Barre in Frankrijk. Andere uitvinders en patentjagers staan te dringen om nieuwe uitvindingen op hun naam te schrijven. Zo ook Edison, de verduisteraar, die zich ideeen van anderen probeert toe te eigenen. Elf jaar na de verdwijning van Barre gaat zijn zoon (Guillaume, oftewel William Whitley) op zoek naar zijn vader.

Ik vind het een geweldig knap geschreven boek, hoewel het verhaal lastig te volgen is en ik mezelf regelmatig afvroeg hoe alle verhalen met elkaar samen zouden hangen.

276 pagina's

La Superba - Ilja Leonard Pfeijffer

La Superba is geschreven door de Nederlandse schrijver Ilja Leonard Pfeijffer (1968). Hij is vijf jaar geleden vanuit Leiden per fiets in Genua beland en er gebleven. Hij is verliefd geworden op deze Italiaanse stad, bijgenaamd La Superba, en schrijft in een lange brief aan een Nederlandse vriend over de echte en labyrinthische stad. Het vertelt en ontrafelt de fantasie over een beter leven elders en laat zien hoe op verschillende manieren verdwalen in die fantasie.

Ik lees graag boeken waarin een mooi verhaal verteld wordt, met hoofdpersonen met wie je je kan of wil identificeren. Dit boek lijkt eerder door een filosoof geschreven dan door een verhalenverteller. De dingen die hij ziet of meemaakt worden uitgekauwd en uitgekauwd en tot metaforen en vergelijkingen omgezet. Je kruipt in zijn onnavolgbare gedachten en dat maakt het tot een mooi boek maar ook tot een ongrijpbaar boek. Met zinnen als: Dit is een magische plek waar je niet kunt zijn zonder te beseffen dat je er eigenlijk niet kunt zijn omdat de plek niet kan bestaan. Dit is Campo Pisano, een perfecte naam in eufonisch opzicht, een volmaakt huwelijk van klank en ritme. Het metrum is het triomfantelijke slotakkoord van en heroïsch vers. De naam past precies na de bucolische diëresis van de dactylische hexameter. De opeenvolging van het bisyllabische en trisyllabische woord gehoorzaamt aan das Gesetz der wachsenden Glieder en creeert een charmant woordeinde na het eerste ongemarkeerde element van de dactylus, waardoor een ideale afwisseling ontstaat van een dalend en stijgend ritme.  Maar ook: genot is niets anders dan vergetelheid van wat ons na het moment van genot te wachten staat. Tja....

360 pagina's